Michalina Leonilda Wieszeniewska vel Sokołowska pseud.: Czesława, Ciocia Antosia, Antosia (ur. w Osowcu koło Rzeczycy, zm. 20 września 1944 w Warszawie) – polska sanitariuszka, żołnierz Armii Krajowej, kierowniczka Referatu Ewakuacji Personalnej „Ewa-Pers” Wydziału Odbioru Zrzutów Oddziału V Łączności Komendy Głównej AK, opiekunka cichociemnych.
Życiorys Uczyła się w gimnazjum w Rostowie (1907–1915), po którego ukończeniu zdała maturę ze srebrnym medalem w Męskim Gimnazjum Filologicznym. Kontynuowała naukę w Piotrogrodzie na Wyższych Żeńskich Kursach Bestużewskich i Wyższych Polskich Kursach Miłośników Historii i Literatury. Po przyjeździe we wrześniu 1918 roku do Warszawy rozpoczęła studia na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej, przenosząc się wiosną 1920 roku na Wydział Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W połowie 1920 roku porzuciwszy studia zgłosiła się ochotniczo do służby w czasie wojny polsko-bolszewickiej jako siostra PCK w Szpitalu Polowym nr 10118 pod komendą Chama Wasserbergera. Służyła na szlaku frontowym Zamość–Brody–Krzemieniec. Po wojnie, jesienią 1920 roku, wróciła do Warszawy. Studiowała na uniwersytecie do 1923 roku. W 1929 roku podjęła studia na Akademii Muzycznej im. F.