Jan Adam Pentz (ur. 22 grudnia 1906 w Dobromilu, zm. 9 stycznia 1994 w Warszawie) – major pilot Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys mały|300px|left|Grupa Montpellier udająca się 27 marca 1940 roku na front francusko-niemiecki – pierwszy z lewej stoi kpt. Jan Pentz Urodził się w rodzinie Józefa i Katarzyny z Wolffów. Był starszym bratem Karola (1908–1944), cichociemnego. Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. 15 sierpnia 1929 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929 roku i 63. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 6 Pułku Lotniczego we Lwowie. Służył w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie (latał w grupie akrobacyjnej 121 Eskadry Myśliwskiej). 12 marca 1933 roku został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku i 22. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 55. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. W 1939 roku pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie na stanowisku dowódcy 5.