thumb|Rysunek techniczny kinofonu Prószyńskiego z angielskiego patentu z roku 1908 Kinofon – aparat synchronizujący fonograf z projektorem, służący do tworzenia filmów z dźwiękiem, skonstruowany w 1907 roku przez polskiego wynalazcę, Kazimierza Prószyńskiego.
Historia Kazimierz Prószyński opracował projekt urządzenia oraz zbudował je w 1906 roku po szeregu udoskonaleń pleografu. Na przełomie XIX oraz XX wieku filmy były nieme i udźwiękawiano je odtwarzając muzykę z gramofonu lub grając ją na fortepianie. Podczas projekcji w kinach do filmów przygrywali pianiści. Wielu konstruktorów w początku XX wieku podejmowało próby udźwiękowienia filmu. Również Kazimierz Prószyński opracował własnej konstrukcji urządzenie, które miało rozwiązać ten problem. Efektem jego pracy na tym polu był kinofon, który wynalazca zgłosił w 1907 roku do niemieckiego urzędu patentowego w Berlinie pod nazwą „Aparat do zapewnienia współbiegu kinematografów i maszyn mówiących”. Po dokonaniu niewielkich przeróbek urządzenie to zostało opatentowane przez Prószyńskiego rok później w Londynie oraz w Paryżu.