Aleksandrów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954. do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973., tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Aleksandrów z siedzibą GRN w Aleksandrowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie biłgorajskim w woj. lubelskim na mocy uchwały nr 6 WRN w Lublinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromadGromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin. Aleksandrów I, Aleksandrów II, Aleksandrów III, Aleksandrów IV i Margole ze zniesionej gminy Aleksandrów oraz miejscowość Bukowiec z dotychczasowej gromady Lipowiec ze zniesionej gminy Księżpol w powiecie biłgorajskim, a także obszary leśne gromad Aleksandrów i Margole stanowiące część obszaru dotychczasowych gromad Tereszpol-Kukiełki i Tereszpol-Zygmunty ze zniesionej gminy Tereszpol w powiecie zamojskim w tymże województwieUchwała Nr 6 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 października 1954 r.