Pomimo braku doświadczenia, Osten zdumiewająco zręcznie ukazała tę dziwną przygodę operową o buntowniku scenicznym, który stawia na głowie wszystkie przyjęte konwenanse, gdy ma wystawić operę Mozarta Don Giovanni.
Również do debiutu reżyserskiego Osten nawiązała Britta Svensson na łamach Expressen, pisząc, że przemiana, jaką przeszła Suzanne Osten od nudnego i pretensjonalnego filmu Mamma do Braci Mozart jest nie do uwierzenia. W swoim filmie Osten połączyła Braci Marx i Wolfganga Amadeusza Mozarta otrzymując hybrydę Bracia Mozart. Svennson opisała film jako szalone przedstawienie będące kombinacją burleski i ludzkiego humoru, połączeniem stylów Felliniego i Formana.
Sven E. Olsson w tygodniku Arbetet opisał Braci Mozart jako film o kreatywności, czasami sprzecznie krążący pomiędzy ludzkimi pragnieniami i cierpieniem. W komiczny sposób został ukazany sprzeciw personelu, gdy reżyser niespodziewanie postawił przed nim nowe zadania. Olsson zwrócił uwagę na doskonałe zdjęcia podkreślone zarówno wrażliwym, jak i odważnym montażem.