Park Narodowy Laguna Blanca () – park narodowy leżący w Argentynie w prowincji Neuquén, utworzony w roku 1940. Objęty jest konwencją ramsarską od roku 1992, włączony w Rezerwat biosfery Laguna Blanca oraz uznany za ostoję ptaków IBA od 2008.
Park położony jest w pobliżu miasta Zapala. Symbolem parku jest łabędź czarnoszyi (Cygnus melanocoryphus) w locie. Powierzchnia parku to 112,51 km². Teren ten jest częścią rezerwatu biosfery o powierzchni 7100 km². Strefę tranzytową rezerwatu biosfery w 1986 roku zamieszkiwało 600 osób.
Warunki naturalne Park narodowy Laguna Blanca leży w półpustynnym ekoregionie Pustynia Patagońska, z obecnością skał krystalicznych oraz osadowych, z obecnymi skamieniałościami ostryg z rodzaju Ostrea oraz małży Trigonia. Obejmuje alkaliczne jezioro słone Laguna Blanca, leżące 1267 m n.p.m. Wokół jeziora dominującą formacją jest zakrzewiony step. Na terenie parku występują również pomniejsze jeziora: Verde, del Hoyo, San Antonio, del Jabón, Oliva, de los Huesos, El Molle, del Overo oraz Blanca Chica.
Flora W części lądowej przeważają Juncus balticus, Cortadeira rudiuscula, Festuca scirpifolia, Senecio rudbeckaefolius. Z roślin wodnych występuje m.in. wywłócznik jodłowaty (Myriophyllum quitense).