Boris Pietrowicz Wyszesławcew (; ur. w 1877 roku, zm. 5 października 1954 roku w Genewie) – rosyjski adwokat, filozof, jeden z twórców i kontynuatorów , historyk filozofii prawa, wykładowca akademicki, działacz religijny, pisarz i publicysta.
Życiorys W 1895 roku ukończył gimnazjum, zaś w 1899 roku studia prawnicze na uniwersytecie w Moskwie. Prowadził własną praktykę adwokacką. Był członkiem kręgu filozoficznego P. I. Nowgorodcewa. W 1908 roku wyjechał do Niemiec, gdzie uczęszczał na wykłady na uniwersytecie w Marburgu. Następnie pracował w bibliotekach w Heidelbergu, Rzymie, a potem Paryżu. Po powrocie do Rosji w 1911 roku, został wykładowcą historii filozofii prawa na uniwersytecie w Moskwie. Jednocześnie wykładał prawo w Instytucie Handlowym i Uniwersytecie Szaniawskiego. W 1914 roku opublikował książkę pt. „Etika Fichte. Osnowy prawa i nrawstwiennosti w sistiemie transcendientalnoj fiłosofii”. Od 1917 roku był profesorem filozofii prawa na uniwersytecie w Moskwie. Po rewolucji bolszewickiej wykładał w Wolnej Akademii Kultury Duchowej w Moskwie. W 1922 roku z przyczyn ideowych i politycznych był zmuszony do działania na emigracji (zob. statek filozofów) i zamieszkał w Berlinie, gdzie był wykładowcą w Akademii Religijno-Filozoficznej. W 1924 roku przybył do Paryża.