Dzieła W latach 1952–1953 napisał książki pt. „Fiłosofskaja niszczeta marksizma” i „Krizis industrialnoj kultury”. W 1955 roku wyszła pośmiertnie jego publikacja pt. „To, co wieczne w rosyjskiej filozofii” (, Wiecznoje w russkoj fiłosofii). Najsłynniejsza praca filozofa - „Etyka przemienionego Erosa” (, Etika prieobrażonnogo Erosa). Ktoś, kto chciałby dość szybko zapoznać się z filozofią Wyszesławcewa, powinien przeczytać przede wszystkim Etykę przemienionego Erosa i Kryzys kultury industrialnej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia Borisa P. Wyszesławcewa Kolejna biografia Borisa P. Wyszesławcewa
Bibliografia Русское зарубежье. Золотая книга эмиграции. Первая треть ХХ века. Энциклопедический биографический словарь, 1997
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Ludowo-Pracowniczy Związek Solidarystów Rosyjskich Kategoria:Rosyjscy filozofowie XX wieku Kategoria:Filozofowie miłości Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Rosyjscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa Kategoria:Zmarli w 1954 Kategoria:Zmarli na gruźlicę