Sołomon Dawidowicz Giegiełaszwili, (ur. 1 maja 1885 w obwodzie karskim, zm. 4 lutego 1972 w Buenos Aires) – rosyjski wojskowy (pułkownik), oficer armii czechosłowackiej (major), emigracyjny działacz kombatancki i religijny, publicysta.
W 1902 roku ukończył michajłowski korpus kadetów w Woroneżu, zaś w 1905 roku michajłowską szkołę artyleryjską. Służył w stopniu podporucznika w 22 Brygadzie Artylerii. Uczestniczył w I wojnie światowej. Doszedł do stopnia pułkownika. W 1917 roku tymczasowo dowodził 22 Brygadą Artylerii. Na początku 1918 roku przybył nad Don, gdzie wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Służył w Batalionie Oficerskim. Następnie został dowódcą 2 Baterii 2 Dywizjonu Artylerii Lekkiej. Od stycznia 1919 roku dowodził baterią artylerii szkoleniowej szkoły artyleryjskiej. Latem 1919 roku został dowódcą 3 Dywizjonu 22 Brygady Artylerii. Od listopada tego roku był dowódcą 2 Dywizjonu Korniłowskiej Brygady Artylerii. Uczestniczył w tzw. Marszu Bredowskim. Od maja 1920 roku ponownie służył w Korniłowskiej Brygadzie Artylerii. W połowie listopada tego roku wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. W 1924 roku przybył do Pragi, gdzie wstąpił do armii czechosłowackiej. Objął dowodzenie baterii, dywizjonu, a następnie 1 Pułku Artylerii.