Feliks Sznarbachowski (ur. 29 maja 1876 na Zaporożu, zm. 10 sierpnia 1931 w Kowlu) – protonotariusz apostolski, kanonik-dziekan kapituły ołyckiej.
Życiorys Ukończył Seminarium Duchowne w Żytomierzu i Akademię Duchowną w Petersburgu. Został wyświęcony w 1899 roku. W latach 1905–1918 był wikariuszem, a następnie administratorem parafii Czeczelnik i Berszeda. Później kolejno proboszcz w: parafii Szarawka, parafii katedralnej w Żytomierzu, parafii Brahiłów i parafii Św. Barbary w Berdyczowie.
Miał opinię wybitnego organizatora i działacza społecznego. Wielokrotnie był karany przez władze carskie za działalność religijno-narodową. Wybudował kilka kościołów m. i. w Żmerynce i w Kowlu oraz dom biskupi i gmach kurialny w Żytomierzu.
W Brahiłowie założył drukarnię i był wydawcą „Kalendarza Brahiłowskiego” ukazującego się w nakładzie . Wydawał w Kijowie miesięcznik „Wiadomości Bibliograficzne”.
Był redaktorem i autorem ponad 60 broszur o charterze religijno-moralnym, historycznym i literackim.
W 1905 i 1915 roku z narażeniem życia ratował od pogromów ludność żydowską w Szarawce koło Płoskirowa i w Ołyce na Wołyniu. Ratował również ludność rusińską. Jego działalność była doceniana.