We współczesnych systemach parlamentarnych Europy Zachodniej przeważa układ sił politycznych, w którym żadna z partii reprezentowanych w parlamencie nie zdobywa większości mandatów, by móc samodzielnie utworzyć stabilny, jednopartyjny rząd. Oznacza to, że proces tworzenia rządu jest oparty na „przetargach” politycznych pomiędzy wieloma partiami a bazę polityczną dla gabinetu tworzy zawiązana w parlamencie wielopartyjna koalicja rządowa.
Powołanie rządu wielopartyjnego w formie rządu koalicyjnego jest rezultatem przetargów politycznych i swoistej gry politycznej parlamentarnych frakcji partii i stronnictw. Rząd koalicyjny we współczesnych państwach, w których istnieje system gabinetowy, może się składać od dwóch do sześciu partii. Istnieje tutaj większe prawdopodobieństwo wystąpienia konfliktów wewnętrznych niż w rządzie jednopartyjnym, szczególnie pomiędzy ministrami reprezentującymi poszczególnych koalicjantów, którzy forsują w nim elementy programu własnych partii i preferują ich interesy. W efekcie możliwe jest przesilenie rządowe i odmowa poparcia dla gabinetu ze strony dotychczasowego koalicjanta implikująca utratę przez rząd poparcia większościB. Banaszak, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 815..
Zobacz też Rada Ministrów w Polsce Rząd mniejszościowy
Przypisy
*