Józef Chojnacki (ur. 9 lutego 1913 w Zakopanem, zm. 25 lipca 1975 w KrakowieJózef Chojnacki na stronie Historia AGH.) – polski chemik, specjalizujący się w dziedzinie krystalografii, profesor AGH i UJ, członek Komisji Krystalografii PAN.
Życiorys W 1939 roku przeniósł się do Lwowa, na Uniwersytet Jana Kazimierza, gdzie zajmował się rentgenografią. Przed II wojną światową współpracował z prof. Ludwikiem Chrobakiem, kierownikiem Zakładu Krystalograficznego na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UJK.
W czasie okupacji niemieckiej był asystentem prof. Rudolfa Weigla w Instytucie dla Badania Tyfusu Plamistego. W 1944 roku wrócił do Krakowa. Podjął prace w fabryce sody „Solvay” oraz włączył się do tajnego nauczania jako wykładowca chemii nieorganicznej w Studium Farmaceutycznym.
Po zakończeniu wojny pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W roku 1946 został adiunktem prof. Władysława Łoskiewicza (1891–1956) – metaloznawcy, autora m.in. książki „Zarys metalurgii i przeróbki plastycznej”. Prowadził badania metalograficzne i krystalograficzne. W następnych latach pełnił w AGH funkcję kierownika Zakładu Rentgenografii Metali. Od roku 1956 był kierownikiem Katedry Krystalochemii i Krystalofizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim.