Męczennicy wspominani 3, 28, 29 i 30 grudnia Synaksarium mówi o Indusie i Domnie oraz ich dwudziestu tysiącach towarzyszy. Według legendy zginąć mieli, zebrani na uroczystości bożonarodzeniowe, w kościele. Ta mało dokładna, w legendarne wątki uwikłana wiadomość, odnosi się zapewne do tego, co dalej jeszcze przekazuje Euzebiusz z Cezarei. W tym samym czasie został ścięty, dla złożenia świadectwa Chrystusowi, Antimos, ówczesny zwierzchnik Kościoła nikomedyjskiego. Liczną do niego przyłączono rzeszę męczenników, ponieważ w Nikomedii, nie wiadomo, z jakiego powodu, w tych samych właśnie dniach wybuchł pożar w pałacu cesarskim. Skutkiem kłamliwego podejrzenia rozniosła się pogłoska, że to nasi ogień podłożyli. Tedy, na rozkaz cesarski, wierni tamtejsi już tłumnie i bez żadnej różnicy szli na ścięcie albo na śmierć ogniową, a wieść niesie, że mężczyźni i niewiasty, uniesieni jakimś bożym i niewysłowionym zapałem, sami się rzucali na stosy płonące. Innych znowu rzeszę całą oprawcy wiązali, kładli w łodzie i rzucali w toń morską.
W synaksarionach wspomnienie obchodzone jest odpowiednio: 3/16 grudnia, 28 grudnia/10 stycznia, 29 grudnia/11 stycznia, 30 grudnia/12 stycznia.
Współcześnie Kościół prawosławny wspomina męczenników odpowiednio 28 grudnia/10 stycznia.
Zobacz też
kult świętych męczennicy wczesnochrześcijańscy wstawiennictwo świętych
Przypisy
! Kategoria:Urodzeni w III wieku Kategoria:Zmarli w IV wieku