Henryk Słabek (ur. 18 stycznia 1928 w Mieczysławowie w powiecie opatowskim, zm. 20 kwietnia 2020 w Warszawie) – polski historyk dziejów najnowszych i ruchu robotniczego, profesor nauk humanistycznych.
W swych badaniach zajmował się takimi grupami społecznymi, jak robotnicy, inteligencja, opisywał politykę agrarną partii rządzącej i jej skutki dla wsi.
Życiorys Syn Edwarda i Anny z domu Ryfka. Był absolwentem Liceum Pedagogicznego w LubomierzuDariusz Jarosz, Henryk Słabek (18 I 1928-20 IV 2020), "Kwartalnik Historyczny" 2020, z. 4, s. 995-1001. W 1952 ukończył studia prawnicze I stopnia na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1952–1955 aspirant w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych / Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. Pracę magisterską obronił w Instytucie Historycznym UW w 1959Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 265. W latach 1956–1957 zatrudniony w Wyższej Szkole Marksizmu-Leninizmu. W latach 1957–1968 w Wyższej Szkole Nauk Społecznych jako adiunkt (do 1959), następnie docent, w latach 1964–1966 był prodziekanem Wydziału Historyczno-Socjologicznego. Pracę doktorską obronił w 1960, habilitował się w 1964.