thumb|350px|Fragment zwoju Zwój Jozuego – datowany na X wiek rękopiśmienny pergaminowy zwój, zawierający tekst starotestamentowej Księgi Jozuego według przekładu Septuaginty. Na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa oznaczony numerem 661.Przechowywany jest w Bibliotece Watykańskiej (sygnatura Vat. Pal. gr. 431).
Dokładna datacja i pochodzenie dokumentu są niepewne. Do XIII wieku zwój znajdował się w Bizancjum, następnie trafił do Italii. Około 1500 roku stanowił część kolekcji Leonico Thomeo w Padwie. W 1571 roku odnotowany jest w zbiorach Ulricha Fuggera w Augsburgu, następnie w 1584 roku trafił do Biblioteki Palatyńskiej w Heidelbergu. W 1623 roku elektor bawarski Maksymilian podarował zwój Bibliotece Watykańskiej.
Zwój składa się z piętnastu kart wysokości od 30 do 31,5 cm i długości od 42 do 89,5 cm. Cały zwój miał pierwotnie długość 10,5 metra, w 1902 roku karty zostały jednak rozdzielone. Zachowany tekst zawiera rozdziały Księgi Jozuego od II do X. Początek i koniec księgi prawdopodobnie zaginęły, ale możliwe też iż zwój nie został nigdy ukończony.