Najstarsze ślady językowe Indoaryjski superstrat w traktatach państwa Mitanni Najstarsze ślady spisanego języka indoaryjskiego odnalezione zostały w znacznej odległości od Półwyspu Indyjskiego, w bliskowschodnich archiwach Hattusas i El-Amarna. W spisanej pismem klinowym korespondencji dyplomatycznej władców huryckiego Mitanni (północna Syria w I poł. II tys. p.n.e.) odkryto liczne odwołania do czołowych bóstw późniejszego panteonu wedyjskiego Mitry, Indry i Waruny (zaznaczyć tutaj należy, że Huryci posługiwali się językiem nienależącym do grupy języków indoeuropejskich). Z kolei w huryckim tekście niejakiego Kukkuli o hodowli koni i powożeniu rydwanem (z czego słynęli zarówno Indoariowie jak i Huryci) użyte zostały indoaryjskie liczebniki i nazwy umaszczenia koni.
Te i wiele pomniejszych znalezisk skłoniły badaczy do przyjęcia tezy, że mówiący językiem indoaryjskim i posługujący się rydwanami wojownicy, na kilka stuleci przed stworzeniem przez Hurytów państwa Mitanni narzucili im swoją zwierzchność. Indoeuropejskie naleciałości językowe zakwalifikowane zostały jako superstrat, czyli pozostałość języka ludności napływowej.