Pomiędzy 1972 a 1981 grał w spotkaniach pomiędzy Wyspą Północną a Wyspą Południową, przez całe lata siedemdziesiąte uczestniczył też w sprawdzianach kadry narodowej. Po raz pierwszy do nowozelandzkiej reprezentacji został powołany w 1976 roku na serię spotkań w Południowej Afryce, gdzie po dwunastu meczach z regionalnymi zespołami otrzymał szansę występu w testmeczu z gospodarzami. Czterokrotnie zagrał przeciw British and Irish Lions podczas ich tournée w 1977, zaś rok później został kapitanem reprezentacji w serii trzech testmeczów z Australią, gdy kontuzjowany był Graham Mourie. Również w 1978 roku znajdował się w składzie, który zdobył Wielkiego Szlema po zwycięstwach nad wszystkimi czterema reprezentacjami z Wysp Brytyjskich. Po raz ostatni zagrał w 1981 roku przeciw Springboks. Ogółem wystąpił w czterdziestu trzech spotkaniach All Blacks, w tym w siedemnastu testmeczach.
Trener Karierę trenerską rozpoczął od drużyn juniorskich w Palmerston North, przeszedł następnie do zespołu seniorskiego, z którym odniósł drugi w historii klubu triumf w lokalnych rozgrywkach Hankins Shield w 1992 roku. Pod jego wodzą kadra U-19 w latach 1993–1994 wygrała w pięciu z sześciu pojedynków.