W 1989 roku przeszedł na emeryturę.
W 1994 roku, podczas I Zjazdu Muzułmanów Białorusi, Ismaił Aleksandrowicz został wybrany muftim. W latach 1996 i 1998 był wybierany ponownie na to stanowisko. Pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Muzułmańskiego Zjednoczenia Religijnego Białorusi. Od 1990 roku brał aktywny udział w pracach zrzeszenia „Al-Kitab”, utrzymywał kontakty z Tatarami urodzonymi na ziemiach obecnie wchodzących w skład Białorusi, a mieszkających na Litwie, w Polsce, Stanach Zjednoczonych i innych krajach. W momencie wyboru na muftiego pod raz pierwszy, na Białorusi było 11 wspólnot muzułmańskich i działał jeden meczet. Przed trzecim zjazdem w wyniku jego działań i inicjatyw liczba wspólnot wzrosła do 24, a meczetów – do 4.
Odznaczenia Brązowy Medal Wystawy Osiągnięć Gospodarki Narodowej ZSRR (1969); Brązowy Medal Wystawy Osiągnięć Gospodarki Narodowej ZSRR (1974); Brązowy Medal Wystawy Osiągnięć Gospodarki Narodowej ZSRR (1978); Medal „Za pracowniczą dzielność” (ZSRR, 1974); Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” (ZSRR, 1970); Medal „Weteran pracy” (ZSRR, 1986); inne.