Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej formalnie zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.
21 listopada 2000 roku został deputowanym do Izby Reprezentantów II kadencji z Miendzialejeuskiego Okręgu Wyborczego Nr 109 miasta Mińska. Pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Budżetu, Finansów i Polityki Podatkowej. Wchodził w skład deputackiego zjednoczenia „Za Związek Ukrainy, Białorusi i Rosji” oraz grup deputackich: „Jedność” i „Jedna Białoruś”. Jego kadencja w Izbie Reprezentantów zakończyła się 16 listopada 2004 roku.
Działalność partyjna Od co najmniej 1995 roku Uładzimir Aleksandrowicz jest przewodniczącym Białoruskiej Partii Socjalno-Sportowej. Jest to ugrupowanie, które we wszystkich aspektach życia społeczno-politycznego popiera stanowisko przywódcy Białorusi Alaksandra Łukaszenki. Według Alaksandra Piatkiewicza jest to nadworna partia, która w niewielkim stopniu dąży do uzyskania władzy, a jej głównym zadaniem jest obsługa ideologicznych potrzeb i przykrycie dyktatury. Zdaniem białoruskiego historyka Ihara Lalkoua należy ona do tzw.