Ecba ha-Galil (, dosł. Palec Galilei) – najbardziej wysunięta na północ część Galilei leżąca w państwie Izrael. Obszar ten wcina się pomiędzy terytorium Libanu i Syrii. Kształtem przypomina palec, stąd jego nazwa.
Położenie Ecba ha-Galil leży na terytorium państwa Izrael, w północno-wschodniej części Górnej Galilei. Obejmuje on obszar Doliny Hula (wysokość około 140 m n.p.m.), która jest ograniczona od zachodu Górami Naftali (około 900 m n.p.m.), od północnego wschodu masywem Góry Hermon (2814 m n.p.m.) i od wschodu Wzgórzami Golan (około 800–1000 m n.p.m.). Środkiem Doliny Hula przepływa rzeka Jordan. Ecba ha-Galil graniczy po stronie zachodniej i północnej z Libanem.
Najważniejszymi miejscowościami są Kirjat Szemona i Metulla.
Historia W wyniku I wojny światowej w 1918 roku Imperium Osmańskie utraciło kontrolę nad częścią terytorium Bliskiego Wschodu. Obszar dzisiejszego Palca Galilei znalazł się we francuskiej strefie okupacyjnej Libanu, a następnie wszedł do francuskiego Mandatu Syrii i Libanu. Brytyjczycy utworzyli na południu Mandat Palestyny. Był to wynik zawartej w 1916 roku Umowy Sykes-Picot. W Mandacie Syrii i Libanu doszło do wybuchu wojny francusko-syryjskiej, której bolesne konsekwencje odczuły tereny przygraniczne w Palestynie. Arabowie popierali idee panarabizmu i dążyli do utworzenia Wielkiej Syrii.