Od czasu opuszczenia stanowiska przez Sieliwanowskiego, jego obowiązki pełnił płk Dawydow. Było to związane z przemianami, zachodzącymi w radzieckich organach bezpieczeństwa. Wychodząc ze struktur wojennych, tworzyły one w krajach „demokracji ludowej” instytucje przynajmniej formalnie współdziałające, nie zaś kierujące narodowymi służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo państwa. Tak zwany „aparat doradcy MGB przy Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego RP/PRL” (Аппарат советника МГБ при МОБ ПНР) został wydzielony z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR i przekazany do Polski 20 sierpnia 1946 zgodnie z postanowieniem Biura Politycznego Komitetu Centralnego WKP(b) Nr P59/39; na czele aparatu stali Starsi Doradcy: 1 października 1946 – 17 marca 1950 – płk Siemion Dawydow (Семен Прохорович Давыдов) 17 marca 1950 – marzec 195310 czerwca 1953 według Н. В. Петров: Кто руководил органами госбезопасности, 1941 – 1954: Справочник, О-во "Мемориал", "Звенья" Moskwa 2010, s. 40 – płk Michaił Biezborodow (Михаил Сергеевич Безбородов)
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aparat radzieckich organów bezpieczeństwa publicznego w PRL · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.