To dawało kadetom szansę zostania pilotami jeszcze przed opuszczeniem West Point.
Po upływie pewnego czasu Marshall uznał, że Eichelberger marnuje w West Point swój talent, ale napotkał sprzeciw Pa Watsona, który chciał żeby Eichelberger został na uczelni. Gdy Marshall powiedział Watsonowi, że szanse Eichelbergera na awans na generała-majora bez dowodzenia dywizją równe są zeru, Watson dopisał nazwisko Eichelbergera na sam początek listy awansowej i podsunął prezydentowi do podpisu. W ten sposób w lipcu 1941 roku Eichelberger został generałem-majorem.
Gdy w grudniu Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Japonii Eichelberger poprosił o przydział do formacji bojowych. W marcu 1942 roku otrzymał do wyboru jedną z trzech nowych dywizji i wybrał 77 DP, formowaną właśnie w Fort Jackson w Karolinie Południowej. Pozostałe dwie dywizje objęli generałowie Omar Bradley i Henry Terrell. Wszyscy trzej wraz ze sztabami przeszli szkolenie w Fort Leavenworth. Na swego szefa sztabu Eichelberger wybrał Clovisa Byersa, który również studiował na Ohio State i w West Point, a ponadto był kolegą z korporacji studenckiej.