W 1978 roku po naukowych pracach badawczych gruntów klasztornych, które określiły wygląd zawalonej wschodniej pagody, zdecydowano się na odbudowę zachodniej pagody. W tym celu najpierw ją całkowicie rozebrano w 2001 roku. W czasie demontażu drugiej kondygnacji odkryto kilka reliktów, w tym skorupy ceramicznego dzbana z okresu zjednoczonej Silli, fragment dachówki z 1317 roku i monety z XVIII wieku. Świadczy to o tym, że pagoda ta była kilkakrotnie remontowana. Odkryto także, iż centralna kamienna kolumna (odpowiednik centralnego filaru w drewnianych pagodach) sięgała od dolnego poziomu do szóstej kondygnacji. Okazało się również, iż pomiędzy kolejnymi poziomami kamieni znajdowały się aplikacje pięciocentymetrowej warstwy ziemi, które działały jako rodzaj zaprawy rozkładającej równomiernie nacisk bloków kamiennych i ich prawidłowe ułożenie.