W 1887 Adam Hurynowicz ukończył Wileńską Szkołę Realną i podjął studia w Petersburskim Instytucie Technologicznym. Szybko zmuszony był przerwać naukę z powodu trudności materialnych oraz zapadnięcia na tyfus, w 1888 ponownie zapisał się jednak na pierwszy rok studiów. W latach studenckich aktywnie zajmował się działalnością literacką. W tym okresie powstały jego najlepsze utwory. Wtedy też zaczął tworzyć białoruskie przekłady utworów pisarzy polskich, ukraińskich oraz rosyjskich. Pozostawał pod ogromnym wpływem literatury i osoby Franciszka Bohuszewicza, któremu poświęcił jeden ze swoich najbardziej znanych utworów „Dziakuj tabie, bracie, Buračok Macieju”.
W petersburskim okresie życia poety zasadniczą rolę odgrywać zaczęła również jego działalność polityczna. Około 1889 roku dołączył on do petersburskiego studenckiego ruchu rewolucyjnego. Poeta stał się aktywnym członkiem nielegalnej organizacji o nazwie „Kółko Młodzieży Polsko-Litewsko-Białoruskiej i Małoruskiej”. Przez pewien czas Hurynowicz stał nawet na jej czele. Korespondencja Hurynowicza była śledzona przez organy władzy. Zawarta w jednym z listów do Stanisławy Piatkiewicz prośba o sprowadzenie dla organizacji dużej ilości nielegalnej literatury doprowadziła do aresztowania Hurynowicza przez carską policję i umieszczenia go w twierdzy Pietropawłowskiej.