W XIX wieku, po zmianach prawa cechowego, drukowano w Wilnie karty francuskie z rysunkami malarza Jana Rustema, rytowane przez Bogumiła Kislinga. Działająca w XIX wieku w Warszawie fabryka kart Gottiego i Baumanna drukowała karty z patriotycznymi ilustracjami według projektu Jana Feliksa Piwarskiego. W okresie międzywojennym i później karty produkowało wiele wytwórni i firm w Polsce, jednak zawód kartownika zniknął w XIX wieku.
W XVIII wieku słowo „kartownik” (w wersji żeńskiej „kartowniczka”) oznaczało także karciarza, gracza w karty albo szulera.
Przypisy
Bibliografia Drexlerowa Anna M., Wystawy wytwórczości Królestwa Polskiego, Warszawa 1999. Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska. Warszawa: 1900-1903. Grabowski Ambroży, Skarbniczka naszej archeologii Lipsk 1854. Grabowski Ambroży, Dawne zabytki miasta Krakowa. Kraków: 1850. Hamerliński-Dzierożyński Andrzej, O kartach, karciarzach, grach poczciwych i grach szulerskich, Kraków 1976. Kołaczkowski Julian, Wiadomości tyczące się przemysłu i sztuki w dawnej Polsce, Kraków 1888. M. Samuel Bogumił Linde, Słownik Języka Polskiego, Warszawa 1994.