Z powodu znacznego wzrostu ruchu ulicznego przepustowość tunelu stała się z czasem niewystarczająca. W związku z tym podjęto decyzję o budowie drugiej nitki tunelu. Budowa rozpoczęła się w 1997 roku, a otwarcie nastąpiło 2 listopada 2002 roku. Nowa nitka jest nieco dłuższa od poprzedniej (zamknięta część ma 900 m długości) i powstała także metodą zanurzeniową, z sześciu prefabrykowanych segmentów o długości 140 m każdy. W ramach inwestycji równolegle powstały także dwa mniejsze tunele, jeden dla rotterdamskiego metra, drugi dla pieszych i rowerzystów.
Dwie główne nitki przeznaczone dla ruchu drogowego podzielone są na dwie tuby, z których każda zawiera po dwa pasy ruchu (łącznie tunel zawiera więc osiem pasów ruchu). Dwie tuby zachodniej, starszej nitki oznaczone są literami A i B. Przed otwarciem nowej nitki ruch przebiegał tam w obie strony, obecnie jeździ się tamtędy wyłącznie z północy na południe. Nowa nitka podzielona jest na trzy tuby, dwie (oznaczone literami D i E) zawierające po dwa pasy ruchu każda, którymi ruch przebiega z południa na północ i trzecią (oznaczoną jako C) służącą za tunel serwisowy oraz ewakuacyjny. Tunel ze ścieżką rowerową oznaczony jest literą F, a dwie tuby tunelu dla metra (jego długość wynosi 1267 m) oznaczono literami G oraz H.
Przypisy
Kategoria:Tunele w Holandii Kategoria:Transport w Rotterdamie Kategoria:Architektura w Rotterdamie Kategoria:Vlaardingen