Na przykład w okresie postu chodzono w stroju paścianym (postnym), to jest uszytym bez udziału elementów o barwie czerwonej. Szczególnie wyszukane stroje starano się nosić w tak ważne święta roku obrzędowo-liturgicznego, jak na przykład uroczystości wypędzenia zwierząt gospodarskich na jurauskuju rasu (23 kwietnia według kalendarza juliańskiego, w dzień Jerzego Zwycięzcy).
Strój kobiecy Największe mistrzostwo białoruska kultura ludowa osiągnęła w dziedzinie stroju kobiecego, który w istocie odpowiada za cechy charakterystyczne stroju białoruskiego w ogóle. Największą wagę przywiązywano do zdobienia rękawów, co wiązało się z wiarą w magiczną siłę ornamentu z czerwonych rombów, mającego, wedle wierzeń ludowych, chronić kobiecą dłoń przed złymi duchami i zapewniać siłę do pracy. Różnorodnością zdobniczą cechowały się szczególnie rozmaite różniące się krojem spódnice (andarki, sajany, letniki, paniowy), a także fartuchy. Spotykane były zdobienia w formie kratki oraz pasów poprzecznych bądź podłużnych w takich barwach jak czerwień, połączenia błękitno-zielone czy srebrzysto-białe.