Zdezerterował natychmiast po wcieleniu do wojska, po czym udało mu się dotrzeć do mjr „Łupaszki”.

W 1945 walczył w 5 Brygadzie Wileńskiej AK na Białostocczyźnie jako szeregowy, następnie krótko jako dowódca drużyny w stopniu wachmistrza. 15 sierpnia 1945 odznaczony Krzyżem Walecznych. Na początku stycznia 1946 został włączony przez mjr „Łupaszkę” do zespołu dywersyjnego. 11 stycznia 1946 wraz z Jerzym Lejkowskim „Szpagatem” zatrzymał pod Koszalinem pociąg pocztowy, rekwirując 102 tysiące zł i wystawiając pokwitowanie z podpisem mjr „Łupaszki”. W lutym 1946 został ranny w plecy w przypadkowej strzelaninie między awanturującymi się marynarzami w Gdańsku, wskutek czego przez miesiąc przebywał w szpitalu.

W kwietniu 1946 jako podporucznik został mianowany dowódcą 4 szwadronu Brygady. 8 maja 1946 w Karsinie na czele swojego szwadronu rozbroił posterunek MO, posterunek SOK i rozbijając urząd gminny i spółdzielnię Samopomocy Chłopskiej;