28 października 1946 rozbroił posterunki MO w Rozogach i Lipowcu, rozbił urząd gminy i dokonał rekwizycji w spółdzielni, po czym rozbił grupę operacyjną Komendy Powiatowej MO w Szczytnie, zadając jej straty: 4 zabitych i 8 rannych („Lufa” zastrzelił wówczas komendanta powiatowego MO chor. Kazimierza Jarzębowskiego), jednocześnie jednak tracąc śmiertelnie rannego szofera 4 szwadronu, kpr. Henryka Wojczyńskiego „Mercedesa”.
13 grudnia 1946 we wsi Niemyje-Skłody oddział „Lufy” został otoczony przez grupę operacyjną KBW i UB z Bielska Podlaskiego, która wzięła do niewoli dwóch partyzantów. Po tym wydarzeniu „Lufa” faktycznie zaprzestał aktywnej działalności. 23 czerwca 1948 został wskutek zdrady aresztowany przez UB w Siedlcach i postrzelony w czasie próby ucieczki, wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie z 24 lutego 1949 skazany w trybie doraźnym na karę śmierci i stracony na zamku w Lublinie.
8 listopada 2007 został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia PolskiMonitor Polski nr 15 z 2008 r., poz. 14..