W październiku 1910 roku (ponad miesiąc od aneksji Korei przez Japonię) został wyznaczony przez Wŏnjong opatem klasztoruBył to pierwszy przypadek, że japoński misjonarz został opatem jednego z ważniejszych klasztorów koreańskichHwansoo Ilmee Kim. Empire of the Dharma. Str. 160, 161. Jednak już w 1911 roku rząd kolonialny poirytowany wcześniejszą petycją Furukawy nie zezwolił Furukawie na objęcie tego stanowiska, a zamiast niego wyznaczył na opata koreańskiego mnicha Pae Yŏnghae. Pobong musiał czekać trzy lata, zanim mógł znowu starać się o to stanowisko i był wybierany pięciokrotnieHwansoo Ilmee Kim. Empire of the Dharma. Str. 329, 330.
W 1951 roku podczas Wojny koreańskiej cały kompleks klasztorny został zbombardowany przez lotnictwo amerykańskie. Zniszczeniu uległa ponad połowa z jego 24 budynków, w tym główny budynek.
Kilka z nich zostało w późniejszych latach odbudowane.
Klasztor we całości jest Skarbem Narodowym nr 40. Oprócz tego również kilka budynków jest indywidualnie skarbami narodowymi.
Architektura klasztoru, budynki i obiekty Klasztor zajmuje rozległy teren.