przyczyny wybuchu wojny polsko-bolszewickiej) wyjechał do Berlina. W Uniwersytecie Berlińskim ukończył w roku 1922 studia chemiczne. Skończył też specjalny kurs teorii względności Alberta Einsteina oraz kolokwium fizyki, prowadzone przez Einsteina i przyszłych laureatów Nagrody Nobla – Maxa Plancka i Maxa von Laue.

W roku 1926 obronił pracę doktorską i podjął pracę w Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft w Dahlem (Instytut Chemii Fizycznej i Elektrochemii, lata 1926–1929), a następnie w Uniwersytecie w Getyndze (1929–1933), pod kierownictwem Jamesa Francka, który stał się jego mistrzem (zarówno w pracy naukowej, jak w działalności społecznej). Ich wspólne prace były wysoko oceniane w międzynarodowym środowisku naukowym (Rabinowicz był m.in. zaproszony do udziału w międzynarodowym kongresie fizyków w Leningradzie w roku 1930, na który wyjechał z paszportem niemieckim).

Gdy w roku 1933 nasiliły się nazistowskie ataki na rodziny żydowskie, w tym na dom Rabinowiczów, Jewgienij Rabinowicz podjął decyzję o emigracji.