Teofil Bentkowski-Pindelski (ur. 23 lipca 1842 w Krakowie, zm. 22 września 1933 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, urzędnik kolejowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w 1842 w Krakowie. Był synem Tomasza Pindelskiego i Katarzyny z domu Mazurkiewicz.
Był podoficerem krakowskiego 26 batalionu strzelców Armii Cesarstwa Austriackiego. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 zbiegł z armii austriackiej wraz z kilkoma Włochami i zaciągnął się do oddziału Miniewskiego. Służył w szeregach legii zagranicznej pod komendą Francesco Nullo, którego był adiutantem. Brał udział w dwóch bitwach w lasach Olkuskich, w bitwie pod Sławkowem, w bitwie pod Krzykawką (tam zginął Nullo), pod Przemszą, pod Chęchłami. Po ostatniej z tych bitew jego oddział przeszedł do Galicji, zachowując broń. Potem w wyprawie Radziwiłłowskiej operował w okolicach Wołynia oczekując na wsparcie z rozbitych oddziałów Franciszka Ksawerego Horodyńskiego i Wysockiego. Potem walczył pod dowództwem Wojciecha Komorowskiego w bitwie pod Poryckiem. Następnie był żołnierzem w 3 szwadronie jazdy wołyńskiej u boku Różyckiego. Nazwisko Bentkowski (wzgl. Bętkowski) przejął po śmierci jednego z towarzyszy-powstańców.