Ernest Labrousse (ur. 16 marca 1895 w Barbezieux, zm. 23 lub 24 maja 1988 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się w historii społecznej i gospodarczej. Zaliczany do drugiej generacji Szkoły Annales. Był jednym z pionierów kliometrii.
Życiorys Był synem handlarza. Studiował historię na Sorbonie; studia przerwał wybuch I wojny światowej. Zmobilizowany do wojska w 1914, rok później zakończył służbę i w dalszych latach wojny pracował jako nauczyciel w liceach. W młodości działał w ruchu socjalistycznym. W 1918 ożenił się. W 1925 odszedł z partii komunistycznej skupiając się na działalności naukowej.
W 1932 przedstawił swoją pracę dyplomową na wydziale nauk prawniczych (Faculté de droit de Paris); była to jego najbardziej znana praca, Esquisse du mouvement des prix et des revenus en France au XVIIIe siècle. Badał w niej ekonomiczne przyczyny kryzysu społecznego XVIII-wiecznej Francji oraz, szerzej, relację między ekonomią, społeczeństwem i polityką w dziejach. Swoje tezy rozwinął w kolejnej pracy, obronionej tym razem na Faculté des lettres w 1943, pt. La Crise de l ’économie française à la fin de l’ancien régime et au début de la Révolution, gdzie przedstawił ekonomiczno-społeczne tło wybuchu Rewolucji Francuskiej.