Angelo Rizzardini lub Rizzardi (zm. po 1513, być może 1532 w Savigliano) – włoski dominikanin i inkwizytor.
Urodził się w Savigliano około połowy XV wieku. Wstąpił do zakonu dominikanów w konwencie św. Jana Chrzciciela w Saluzzo i przyjął święcenia kapłańskie. W 1481 decyzją kapituły generalnej zakonu został skierowany do Studium Generale w Pawii. W 1489 uzyskał tytuł magistra teologii na uniwersytecie w Pawii i został włączony do kolegium doktorów miejscowego wydziału teologicznego. Kontynuował pracę na uniwersytecie w Pawii do 1497, z przerwą w latach 1494–1496, gdy powrócił do swego macierzystego konwentu w Saluzzo.
Na początku 1497 Angelo popadł w konflikt z bakałarzem sentencji w konwencie dominikańskim w Pawii, Vincenzo Dodo da Pavia. Rizzardini, wraz z jeszcze innym zakonnikiem, Albertem z Pawii, wnieśli przeciwko niemu bliżej niesprecyzowane zarzuty, prawdopodobnie o nadużycia finansowe, choć wiele wskazuje, że konflikt mógł mieć podłoże osobiste. Śledztwo przeprowadzone na zlecenie generała zakonu Gioacchino Torrianiego przez trzyosobową komisję doprowadziło jednak do uniewinnienia oskarżonego i w rezultacie Rizzardini i Albert zostali zobowiązani do pokrycia kosztów procesu.