Marian Sanok (ur. 10 lipca 1901 w Krakowie, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wojciecha i Anny z Dudów urodzony 10 lipca 1901 w Krakowie. Był ich jednym z ośmiorga dzieci. Uczęszczał do c. k. Szkoły Realnej w Krośnie, gdzie jego ojciec pracował jako urzędnik. 15 września 1916 jako uczeń klasy piątej wystąpił z zakładu.
Podczas I wojny światowej działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 i III powstaniu śląskim. W niepodległej II Rzeczypospolitej do 1928 służył jako podoficer zawodowy w 13 pułku ułanów w Nowej Wilejce. Od 1931 pracował w Starostwie Powiatowym Mołodeckim jako urzędnik.
Podporucznikiem został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 5. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilejka. Posiadał przydział do 23 pułku ułanów w Postawach. W 1936 był czynnym oficerem Związku Strzeleckiego w stopniu kompanijnego, w Okręgu Wileńskim.
Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 145. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził II plutonem szwadronu kawalerii KOP „Krasne”.