Jego ostatnią misją w koloniach był stosunkowo krótki pobyt w Indiach Zachodnich, gdzie jako komisarz rządowy miał przygotować raport na temat dalszych perspektyw rozwoju karaibskich kolonii.
Późniejsze życie W 1901 został mianowany gubernatorem Royal Hospital Chelsea, wojskowego domu spokojnej starości w Londynie, w którym sam też zamieszkał. W 1902 otrzymał awans na marszałka polnego, co w świetle jego wieku miało już jednak wymiar głównie honorowy. W tym samym roku został powołany na komisarza rządowego mającego ocenić, czy brytyjska armia była należycie przygotowana do II wojny burskiej. Zmarł pod koniec października 1904 w wieku 77 lat. Spoczywa na Brompton Cemetery w Londynie.
Odznaczenia W 1859 został kawalerem Orderu Łaźni, zaś w 1873 został awansowany do klasy Rycerza Komandora tego orderu, co pozwoliło mu dopisywać przed nazwiskiem tytuł Sir. W 1887 został Rycerzem Wielkiego Krzyża Orderu św. Michała i św. Jerzego, zaś miesiąc później po raz trzeci otrzymał Order Łaźni, tym razem najwyższej klasy Rycerz Wielkiego Krzyża.
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy marszałkowie polni Kategoria:Brytyjscy administratorzy kolonialni Kategoria:Gubernatorzy Queenslandu Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1826 Kategoria:Zmarli w 1904 Kategoria:Gubernatorzy Jamajki Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie