Kowalczyk andyjski (Pseudocolaptes boissonneautii) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae), podrodziny garncarzy (Furnariinae). Występuje w Andach w Kolumbii, Wenezueli, Ekwadorze, Peru i Boliwii. Niezagrożony wyginięciem.
Taksonomia Gatunek opisał po raz pierwszy Frédéric de Lafresnaye w roku 1840, podając za miejsce zebrania holotypu Bogotę, nie precyzując lokalizacji. Przydzielił mu nazwę Anabates Boissonneautii. Obecnie przez IOC kowalczyk andyjski przydzielony jest do rodzaju Pseudocolaptes jako jeden z trzech gatunków. Tworzy nadgatunek z kowalczykiem płowym (P. lawrencii), wedle niektórych autorów konspecyficzny. Wyróżniono 8 podgatunków.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się następujące podgatunki: P. b. striaticeps Hellmayr & Seilern, 1912 – północna Wenezuela (Yaracuy i Carabobo na wschód do Mirandy) P. b. meridae Hartert & Goodson, 1917 – Serranía de Perijá i Andy w północno-zachodniej części Wenezueli (Trujillo, Mérida, Táchira) oraz północno-wschodnia Kolumbia (wschodnie Andy do Boyacá) P. b. boissonneautii (Lafresnaye, 1840) – kolumbijska część Andów (pasma zachodnie i centralne) P. b. oberholseri Cory, 1919 – Andy południowego Ekwadoru. Proponowany takson orientalis uznany za jego synonim. P. b.