Element stroju nazywany umownie wiankiem w rzeczywistości nosił odmienne nazwy w zależności od regionu Ukrainy (łubok na Podolu, kosyci na Huculszczyźnie, fes na Bukowinie). Ukraińskie dziewczęta nakładały wianek po raz pierwszy w wieku 15-16 lat i nosiły go aż do ślubu (w tym okresie dziewczęta określane były jako nareczeni). Wysokość obręczy wianka wynosiła od 3 do 17 cm. Do najstarszych i najprostszych należały wianki plecione z żywych kwiatów w formie niewysokiej obręczy, które jeszcze w XIX wieku noszono powszechnie na całej Ukrainie.