W granicach każdej z tych zróżnicowany wewnętrznie odmian istnieje mnogość wariantów subregionalnych. Są to: w obrębie odmiany poleskiej: strój wołyński, żytomierski, kijowski, czernihowski oraz nowogrodzko-siewierski; w obrębie odmiany lasostepowej: strój wołyński, galicki, opolski, podolski, środkowonaddnieprzański, połtawski, słobożański; w obrębie odmiany stepowej: budziacki, odeski, dolnonaddnieprzański, taurydzki, nadazowski oraz krymski; w obrębie odmiany karpackiej: strój łemkowski, bojkowski, huculski, zakarpacki, pokucki i bukowiński.
W stereotypowym wyobrażeniu współczesnych Ukraińców ich narodowy strój ludowy jest odbiciem jednego z trzech typów regionalnych: wołyńsko-poleskiego, huculskiego bądź połtawskiego. Wyobrażony w ten sposób strój połtawski charakteryzuje się obecnością płachty, wyszytej haftem jednobarwnym wyszywanki, kersetki z aplikacją w formie ornamentu i bogatym wiankiem z kolorowymi tasiemkami. Ważnymi częściami stroju huculskiego są z kolei dwie zapaski, bogato zdobiony w elementy wykonane z safianu oraz metalowe sprzączki keptar (barani serdak bez rękawów), nakrycia głowy gęsto naszywane błyszczącymi, kolorowymi ozdobami, w tym metalowymi, postoły (rodzaj skórzanych kierpców, mocowanych na stopie za pomocą rzemyków).