Te dwa sezony były jednymi z ciekawszych w dziejach sceny poznańskiej, a to przez wzgląd na urozmaicony i ambitny repertuar oraz występujących w nich bardzo dobrych wykonawców. Pfeiffer w lecie 1846 roku był ponownie w Kaliszu z zespołem teatru krakowskiego z którym prezentował między innymi Cyrulika sewilskiego Pierre’a Beaumarchais’go, Dziewicę orleańską Friedricha Schillera, a także opery: Wolnego strzelca Carla Webera, Niemą z Portici Daniela Aubera i Córkę pułku Gaetana Donizettiego. W Poznaniu od czerwca do września roku 1847 grywał głównie repertuar narodowy. Dyrektor teatru lwowskiego od 1849 do 1854 i ponownie w teatrze krakowskim od 1854 do 1863. Pod jego dyrekcją w latach 1854–1855 i 1857–1859 teatr krakowski występował w Poznaniu jeszcze pięciokrotnieZob. A. Szczerba, Podróże krajoznawcze Ludwika Kondratowicza (Władysława Syrokomli), "Analecta", 16, 2007, nr 1-2 (31-32), s. 116, 125, przypis nr 45.. Juliusz Pfeiffer zmarł w Krzeszowicach i został tam pochowany.