Miały wówczas miejsce działania oślepiające oraz demaskujące uniemożliwiające transport pod osłoną nocy amunicji, żywności i przegrupowania pododdziałów. Ponadto oświetlanie stanowisk oraz wskazania do strzelań dla artylerii i ckm. W wyniku tych działań zadano straty wrogowi, ale też w nocy 3/4 grudnia utracono jeden reflektor 25 cm ostrzelany bronią maszynową ponadto zostało rannych dwóch żołnierzy. Po zdobyciu Dyneburga 1 pluton reflektorów przebywał w nim do 13 kwietnia 1920 roku. Następnie przez Baranowicze wyjechał transportem kolejowym do Kijowa, gdzie przybył 3 czerwca. 9 czerwca stosował zasłonę świetlną z prawego brzegu Dniepru, przy przygotowaniach i wysadzeniu mostu kolejowego przez saperów. Pod ostrzałem artylerii bolszewickiej opuścił Kijów, docierając 11 sierpnia do Lublina. Następnie 21 sierpnia koleją przegrupowany został do Białegostoku, skąd dotarł do Bokin, gdzie oświetlał nocami budowę mostu przez Narew w okresie 11-17 września. Następnie przemaszerował do Grodna, gdzie na korzyść Dywizji Górskiej i Dywizji Ochotniczej oświetlał w nocy 25/26 września pozycje sowieckie na prawym brzegu Niemna. Przez kolejne noce od 27 do 30 września oświetlał budowę mostu pontonowego przez Niemen. Po czym w dyspozycji 2 Armii przez Kortę dotarł do Lidy i tam połączył się z 1 kompanią reflektorów.