Zakreuskiego rozwinął się w jedną z najbardziej znaczących radzieckich szkół naukowych w zakresie cybernetyki.
W roku 1971 przeniósł się z grupą współpracowników do Mińska i organizował w Instytucie Cybernetyki Technicznej Akademii Nauk Białorusi (od roku 2002 Zjednoczony Instytut Problemów Informatyki) Zakład programowania systemowego i syntezy logicznej (obecnie Zakład projektowania logicznego). W 1972 roku został członkiem korespondentem Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Był kierownikiem organizowanego przez siebie Zakładu do roku 1994. Wykładał na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym i na Białoruskim Państwowym Uniwersytecie Informatyki i Radioelektroniki.
Obszary działalności naukowej Teoria układów logicznych: opracował macierzowy aparat matematyczny dla analizy, syntezy i diagnostyki układów PLA Programowanie algorytmów logicznych i kombinatorycznych: opracował język i system programowania Ljapas, skuteczne dla przedstawienia algorytmów takiego rodzaju Komputerowe wspomaganie projektowania układów cyfrowych: minimalizacja funkcji logicznych i układów funkcji logicznych, systemy komputerowego wspomagania projektowania Metody sztucznej inteligencji: generalizacja teorii funkcji boolowskich, rozumowanie logiczne, systemy ekspertowe Metody projektowania sterowników logicznych: współbieżne algorytmy sterowania