mały|Dzisiejsza ulica Jana Matejki po wstępnym odgruzowaniu, koniec lat 40. XX wieku Bombardowania Szczecina – bombardowania miasta, w tym także naloty dywanowe, przeprowadzone przez lotnictwo brytyjskie (RAF) i amerykańskie (USAAF) podczas II wojny światowej, między 1940 a 1945 rokiem, z kulminacją w roku 1944.
Okoliczności poprzedzające naloty Już kilka lat przed wybuchem II wojny światowej Szczecin stał się jednym ze strategicznych ośrodków przemysłowych III Rzeszy. Ze względu na swoje położenie, dalekie zarówno od krajów zachodnioeuropejskich i jak od ZSRR, a także znajdujący się w mieście port morski, Szczecin wydawał się mało zagrożony ewentualnymi nalotami. Z tego powodu w podszczecińskim Załomiu uruchomiono fabrykę silników lotniczych, pod Policami zbudowano wielką fabrykę benzyny syntetycznej, a w Peenemünde, ok. 100 kilometrów na północny zachód od Szczecina, przeprowadzano doświadczenia z latającymi bombami V1 i pociskami rakietowymi V2. W związku z dogodnym położeniem miasta stocznie, fabrykę samochodów Stoewera oraz około 600 innych zakładów w Szczecinie przestawiono na potrzeby wojenne.