Wielki Budynek Śakjamuniego, Budynek Pięciuset Arahantów i Budynek Mnicha Jigonga.
W 1983 roku klasztor stał się jedną ze 142 głównych świątyń buddyzmu chińskiego.
Z klasztorem tym związane są opowieści o tym, jak bodhisattwa Guanyin usługiwała mnichom podając im ryżHolmes Welch. The Practice of Chinese Buddhism 1900-1950. Str. 34
Obiekty architektoniczne i inne Klasztor ten uchodzi z jeden z najbardziej zintegrowanych dużych kompleksów świątynnych w Chinach. Zbudowany jest na czterech wertykalnych osiach, na których znajdują się główne budynki kompleksu: Budynek Maitrei, Budynek Wielkiego Bohatera (Mahawiry), Budynek Guanyin, Budynek Sutr, Budynek Opata, Wieża Dzwonu, Wieża Bębna itd. Poza nimi znajdują się na terenie klasztoru stupy czy też pagody: Guoqingta, Suita, Qifota i Pamiątkowa Pagoda mnicha Yixinga (683-727). Główny Budynek (Budynek Mahawiry - Wielkiego Bohatera lub Siakjamuniego) Wewnątrz znajduje się posąg Śakjamuniego odlany z brązu. Waży trzynaście ton, mierzy 6.8 metra wysokości i pochodzi z okresu panowania dynastii Ming (1368–1644). Po obu stronach Buddy stoją posągi siedzących osiemnastu arhatów, w grupach po dziewięć figur i wyrzeźbionych w drewnie nanmu w okresie dynastii Yuan (1271–1368).