Martin Jellinghaus (ur. 26 października 1944 w Lauf an der Pegnitz) – niemiecki lekkoatleta (sprinter) startujący w barwach RFN, medalista olimpijski z 1968 i mistrz Europy z 1971.
Na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia, za drużyną Polski. Sztafeta RFN biegła w składzie: Horst Daverkausen, Peter Bernreuther, Ingo Röper i Jellinghaus.
Zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku, po zaciętej walce ze sztafetą Polski. Sztafeta w składzie: Helmar Müller, Gerhard Hennige, Manfred Kinder i Jellinghaus na ostatniej zmianie ustanowiła w finale rekord Europy wynikiem 3:00,5 (Polska miała taki sam czas). Na tych samych igrzyskach Jellinghaus wyrównał czasem 44,9 rekord Europy w biegu na 400 metrów. Rezultat ten uzyskał w półfinale. W finale zajął 5. miejsce z czasem 45,3 s.
Na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (skład sztafety: Horst-Rüdiger Schlöske, Röper, Hennige i Jellinghaus). Został wicemistrzem uniwersjady w 1970 w Turynie w biegu na 400 metrów (za Tomem Ulanem ze Stanów Zjednoczonych).