Za sprawą Johnny’ego Kitagawy prezesa firmy Johnny & Associates kontrolującego media i naciskającego na niektóre programy, aby nie zapraszać męskich idoli z konkurencyjnych agencji, niewielu z nich osiągało taki sam sukces jak idole Johnny’ego.
Około 1985 roku, idole nie byli już tak popularni jak w poprzednich latach, po tym, jak społeczeństwo rozczarowało się systemem idoli.
1990–2000: „Okres Zimowy Idoli” i dziecięcy idole thumb|left|130px|Takuya Kimura członek popularnej grupy SMAP, która zdobyła popularność w latach 90. W latach 90. zainteresowanie publiczności idolami wciąż słabło, ponieważ publiczność straciła zainteresowanie śpiewem i programami przesłuchań, szczególnie z powodu zmiany nastawienia spowodowanej załamaniem gospodarczym Japonii. Natomiast media stworzyły termin „Okres Zimowy Idoli” (jap. アイドル冬の時代 Aidoru Fuyu no Jidai), aby opisać stagnacje przemysłu idoli rozpoczynającą się w 1990 roku. W tym czasie większość młodych ludzi miała aspiracje do miana artysty nie idola.