thumb|Wynalezione przez Antoniego Hybla polskie skrzypce z duszą skrzydlatą Polskie skrzypce z duszą skrzydlatą – skrzypce skonstruowane w 1924 roku przez polskiego rzeźbiarza oraz lutnika Antoniego Hybla, upraszczające sposób gry na tym instrumencie.
Historia Obecnie znana budowa skrzypiec wykształciła się jeszcze w czasach baroku. Konstrukcja instrumentu wymusza na skrzypku aby nienaturalnie wyginał lewą rękę dociskając palcami struny do podstrunnicy. Zjawisko to ma miejsce szczególnie w czasie uzyskiwania wysokich dźwięków umiejscowionych w dolnym fragmencie podstrunnicy umiejscowionej ponad górną częścią pudła rezonansowego. Wygięcie spowodowane jest bezpośrednio przez dostosowanie sposobu gry do konstrukcji skrzypiec. Podczas długotrwałej gry nienaturalne ułożenie powoduje niedogodności, a nawet ból. Muzycy grający na skrzypcach skarżą się często na nerwobóle wynikające z nienaturalnego ułożenia ciała w czasie grania. Najbardziej znaną dolegliwością tego typu jest tak zwana „ręka skrzypka”.