Floris V Holenderski (ur. 24 czerwca 1254, zm. 27 czerwca 1296 w ) – hrabia Holandii i Zelandii z dynastii Gerolfingów. Syn Wilhelma II i Elżbiety Brunszwickiej. Jeden z najbardziej cenionych średniowiecznych władców Holandii, który zreformował administrację i wpłynął na rozwój handlu.
Dzieciństwo Jego ojciec zginął w roku 1256 w bitwie z Fryzami pod Alkmaar. Dwuletni wówczas Floris nie mógł objąć rządów. Władzę w jego imieniu sprawował regent, którym został jego wuj, Floris de Voogd (do 1258), a następnie jego ciotka, Adelajda Holenderska (do 1263), która została pokonana przez hrabiego Geldrii, Ottona II w bitwie pod Reimerswaal w dniu 22 stycznia 1263. Po zwycięstwie Otton został ogłoszony przez szlachtę regentem. Od 10 lipca 1266 Floris panował samodzielnie.
Rządy W roku 1272, Floris V wraz z Hainautem Avesnes wyruszył ze zbrojną wyprawą przeciwko Fryzom. Zakończyła się ona niepowodzeniem, które doprowadziło do buntów w kraju. Floris V przywrócił spokój, nadając chłopom szereg przywilejów, przez co szlachta zaczęła nazywać go pogardliwie „bogiem chłopów”. W 1282 roku ponownie zaatakowali kłopotliwych Fryzów, pokonując ich w bitwie pod Vronen, po czym udało się zdobycie ciała Wilhelma II. Po kampanii w latach 1287–1288 w końcu pokonali Fryzów.