thumb|200px|Jedna ze stron Kodeks Raczyńskiego (także: Kodeks Raczyńskich, Kodeks poznański, Kodeks nr 94, Rkp. 94) – zabytek dawnego piśmiennictwa znajdujący się w zbiorach Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu.
Struktura i zawartość Księga składa się z dwóch części: pierwszej – z około 1580, prawie w całości napisanej jedną ręką, cyrylicą, w języku starobiałoruskim, mającej charakter literacki i historiograficzny, drugiej – z lat od 1594 (lub 1598) do 1672, w języku starobiałoruskim i polskim, mającej charakter zapisków rodzinnych Uniechowskich z Nowogródczyzny.
W początkach pierwszej części zawarto tłumaczenia średniowiecznych romansów rycerskich, m.in. o Tristanie, o Bowo z Antony i o Attyli. Według Aleksandra Brücknera dwa pierwsze utwory są tłumaczeniami pośrednimi z języka włoskiego (poprzez tekst serbski). Utwór o Attyli jest autorstwa Nicolausa Olahusa, czyli Oláha Miklósa, który żył w latach 1493–1568 i był arcybiskupem ostrzyhomskim. Tekst został napisany w 1538 jako część składowa bazylejskiej edycji dzieła Antoniego Bonifiniego Rerum Ungaricarum decades quatuor... (1568). W 1574 ta praca ukazała się w Polsce w tłumaczeniu Cypriana Bazylika. Część pierwszą zamyka latopis białorusko-litewski, zwany Latopisem Raczyńskiego lub poznańskim.