Paweł Skwarczyński (ur. 10 stycznia 1903 we Lwowie, zm. 17 maja 1984 w LondynieEncyklopedia 100-lecia KUL. Tom II, wyd. KUL, Lublin 2018, s. 342 (biogram autorstwa Marzeny Dyjakowskiej).) – polski historyk emigracyjny, badacz dziejów nowożytnych, działacz katolicki.
Życiorys W 1918 uczestniczył w obronie Lwowa, w szeregach tzw. Orląt Lwowskich. W 1923 ukończył gimnazjum klasyczne we Lwowie, w latach 1923–1927 studiował prawo i historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, w roku akademickim 1927/1928 uzupełniająco prawo w Paryżu i Grenoble. W 1931 obronił na UJK pracę doktorską Stanowisko cudzoziemców w dawnym prawie koronnym napisaną pod kierunkiem Przemysława Dąbkowskiego. Od 1932 do 1939 wykładał na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych KUL, w latach 1932–1935 także na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Francji, w latach 1939–1940 kierował sekretariatem Uniwersytetu Polskiego za Granicą i wykładał na nim prawo ustrojowe dawnej PolskiTadeusz Sulimirski, Uniwersytet Polski za Granicą w Paryżu, [w:] Nauka Polska na Obczyźnie, Londyn: Polskie Towarzystwo Naukowe na Obczyźnie 1955, z. 1, s. 14–18., równocześnie uczył w polskim gimnazjum.